Bos días, alumnos e alumnas de 6º!
Lembrade que hai que adicar 20 minutos a ler Os gritos das Illas lobeiras ou Os horizontes de Adar.
Hoxe imos traballar o diálogo. Empezamos!
-
Mais que son os paíños?- insistiu Bela.
-
Son pais pequenos. E as femias, as paíñas, son pas pequenas-
bromeou Louro.
Despois
das amigábeis protestas dos máis por estas trapalladas do Louro, a
torreira explicoulles o que sabía sobre as referidas aves:
-
Os paíños son as aves mariñas máis pequenas que existen. Son do
tamaño das andoriñas. Crían nas illas escarpadas, mais pasan a
maior parte da súa vida en alta mar voando a rentes da auga,
aguilloados polos temporais e as grandes vagas. Voan moi preto da
auga, con tanta mestría que nin se deixan mollar.
-
Ah, son eses! Eu xa os vin unha vez!- exclamou Louro-. Un día
que fun pescar co meu pai; agora non me lembraba do nome, mais eran
así mesmo. Voaban pegados á auga, facendo os mesmos rizos que a
auga facía, mais sen tocala.
-
Son unhas aves fantásticas- engadiu Margarida.
-
Mais as que acabamos de ver pasar non poden ser paíños- afirmou
Lino.
Antón
Cortizas: Os gritos das Illas Lobeiras, Editorial Xerais.
1. Fixádevos
nas palabras destacadas; cando facemos un diálogo (ou un texto en
xeral) temos que intentar usar un vocabulario variado.
2. Tendo
en conta isto, ides redactar un breve relato no que haxa:
-
un narrador/a
-
un diálogo entre dous personaxes
imaxinarios (adiante coa vosa fantasía!)
-
un vocabulario variado, especialmente
no que se refire aos verbos que poden ir despois das
intervencións nun diálogo (non é necesario poñer un verbo
sempre)
⇒ Podedes
facer esta actividade na libreta de lingua ou en soporte
dixital; neste último caso, lembrade gardar o voso relato nun
pendrive para despois poder compartir a vosa creación na
clase. Ademais, quen poida e queira pode mandar o seu relato ao correo profesfleming@gmail.com indicando a que profe vai dirixido.
